Tuesday, June 07, 2016

OOGHOOGTE

OOGHOOGTE
Landjuwelen
Antwoord op Gemma
“ Onder het stervend oog van God “


Zo grijpgraag de vingers van het ijdel verstand daar
waar het enigst kind verbazing temt. Zelf nauwelijks
uit het nest, zichzelf een goede tierende God eigen,
spelt het de onhoorbare klanken van stilte.

De mathematica onteigend. Zo zwijgt het zwerk, zo
kleeft er aan het hiernamaals een parallel universum
om er vroegtijdig in te ontwaken. Een goudomrande
lente waarin de souplesse van zijden dromen.

Valt er een rechthoekige realiteit te bespeuren nu
de daadwerkelijke traan en de naïeve glimlach de
jeugd tot deugd of innerlijk cliché? Er valt zoveel
meer over de aarde te verhalen.

In welk verband dan ook de gevolgen. Het roept
iets, het vermoedt iets, het zou eventueel eens
waar kunnen zijn. Een als en waarom dat op
je tanden doet verbijten –


Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  dinsdag 7 juni 2016
@ Wassily Kandinsky " Sketch for Composition VII "





  
 

Monday, June 06, 2016

VOORALSNOG

VOORALSNOG
Landjuwelen
Antwoord op Gemma “ Breisel “


Het voorbije schreiende, de voortsnellende liefde. In het gemeengoed
wil de Gierzwaluw een korte termijn. Wij noemen het zomers een
definitie van stilte en tevergeefse leegte.

Dat ik zielsveel van je hou kan zachter, tederder. Niet de wiekslag
van doldwaze acrobaten, niet het zwerk van groteske gruweldaden.
Het luwt in de weemoedige wind tot rijping.

De voldragen Klaproos, het blekende gras. Spelevaren met de
kortstondige gedachte dat vroeger als nu in alles anders aanwezig
was. De boertige bermen. De voldragen bladeren.

En daar ergens het verlaten nest waarin het ouderschap werd
liefgehad zoals wij ook elkaar betrachten te beminnen. In koor,
de kikkers en de vermetele vogels.

Nog voor de trek. Het licht trillend op een oor –



Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  maandag 6 juni 2016
Schilderij @ Geert Maring





Sunday, June 05, 2016

LUISTER

LUISTER
Landjuwelen
Antwoord op Gemma “  Het nest “


Er heerst geen genade in geduld, liefde in honger
en dorst. Hij zingt de argwaan bedilziek voor zich
uit, zij hangt naar moeder en honk.

Geen romantiek om Merel mee te bedrijven. Het
wedijvert met even overijverige kompanen, een
schier oudewijven strijdtoneel voor wie even
achterom heeft gekeken.

Hoezo minstreel? In een laatste lentedag moeten
jongen bijtijds leren overleven dat het met rovers
slecht toeven is. Een zwijgplicht ook al wil het
kwelen.

Lieflijk is hier het woord niet. De aubades en de
harmonieën hebben niet het humane belang om
ons te gerieven.  Het is er noot voor noot op
strepen te staan.

In alle luister dominant
of eieren voor je geld
te kiezen –



Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  zondag 5 juni 2016
@ Art work Eduard Bezembinder


Thursday, June 02, 2016

GROOT VERBLIJF

GROOT VERLOF
KNNV excursie PWN duinen Gasterij/Woudweg
Uitgewerkte Smartphone opname


Het mediterrane reliëf gonst zacht zijn glooiende glimlach,
verkondigt langs duinrand en helling Duinroosjes en droge
grassen een heuse vakantie. Alsof je een even
daadwerkelijk buitenland tot je bezit.

Ik loop onder de stugge struiklaag in de schaduwrijke oase
voorbij de zinderende weldadige hitte. In het stoffig zand
nog iets van een weemoedige verte, een mogelijk onbekend
weleer. Dat je jezelf hier ooit eerder vermoedde.

Kan ik over deze duinen kijken, dan slechts vermoeden
dat het nieuwsgieriger perspectieven biedt. Vanuit
het lome thuis te komen tussen de bedaarde wolken
voorgoed een gloedvol onderkomen tegemoet te zien.

Een definitief vastgelegd heimwee om steevast
naar terug te keren, hoe zeldzaam aanwezig
dan ook –



Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  donderdag 2 juni 2016
Foto Elbert Gonggrijp,  woensdag 1 juni 2016




ZWOEL

ZWOEL
Duindagboekgedicht 18
Uitgewerkte Smartphone opname


Ik dicteer dit bescheiden tafereel naar een weids
panorama. Zoals het klinkt in de dusdanige vogels
en de aanlokkelijke vegetatie, nu bijna zomers
en zwoel aan te merken.

Of het zich geroepen voelt om te worden aangereikt
in lieflijke schoonheid of triviaal zover het oog. De
taal wordt er niet minder lichtzinnig van. Het barst
er bijkans van uit zijn voegen.

De lucht trilt ijl als tijdelijk en het broeit van geboorte.
Zou jij hier mogelijk eenzelfde naam hebben dan even
nadrukkelijk aantoonbaar en zinderend bovendien.
Tomeloos in al het onderhuidse –



Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  woensdag 1 juni 2016
Foto Elbert Gonggrijp,  woensdag 1 juni 2016