ZOVEEL MEER

Zoveel meer

Voor mijn liefste

Zoveel meer dan ik mij ooit voorstelde – je bent
zoals altijd meer dan jezelf gebleven, je was er meer
dan genoeg terwijl ik het mij afvroeg – hoeveel
liefde had ik lief, was wat je gaf een vraag?

Er is zoveel gebeurd tot de dag van vandaag. Als
ik het had kunnen bijhouden, maar het ging zo snel –
ik vond je in mijn handschriften terug – je werd
steeds uitgebreider – wie was je, mijn liefste?

Ik vind je weer terug – misschien is het niets, maar
je lacht zo, je beweegt je zo – vindt ons zo dagelijks uit.
Jij neemt waar wat ik telkens van mijzelf vergat – jij
bent onvoorwaardelijk jou tegenover mij.

Terwijl ik dit schrijf grijpt het naar mijn keel.
Het is weer zo’n nacht dat de leegte vervult wat
jij met liefde hebt bedoeld. Je bent zo naast mij,
hoe kon ik jou ooit vergeten, zo in mij –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 9 oktober 2018

Foto selfie Conny Lahnstein en ik
Muziek Emilie Nicolas - Higher Love

MONOTOON

ZIEK

MELKVLAK

MELKVLAK
KNNV Excursie Noorderstraat,  Bakkum
Foto  @ Julius van den  Broek - Melkvlak

Om het heden te laten voortbestaan is lef en weinig
heimwee nodig. Omzagen ontlokt altijd emotie. Wat je
pas jaren later terugziet heeft eerst kaalkap tot gevolg
en veel engelengeduld. Successie schrijdt voort zonder
blikken of blozen, onder het  oog van
de  ongeduldige argwaan.

Het Melkvlak toont aan hoe het erbij had gelegen als
de natuur niet  was gemanipuleerd tot  een monotoon bos.
Er was nog plaats voor  lieflijke uitkijkjes en biodiversiteit
die dit soort duingraslanden was toebedeeld. Het land
van boomleeuwerik, roodborsttapuit en wasplaten.

De discussie houdt echter aan of je een dergelijk
landschap doet ontstaan door de bomen te verwijderen.
Of je niet ruigten krijgt en teloorgang ten koste van
wat je eerder liet begaan. Een woestenij in plaats
van bloemenweelde. Het is aan de tijd om aan

het gekrakeel een einde te doen breien.

Want wat staat is nog heel, wat is kan echter beter. 
De beheerder heeft de visie zonneklaar en weet van een
toekomst voorbij de visie van de tegenpartijen.
Het blijft een strijd tussen ja, maar en als dan –

Elbert Gonggrijp
Egmond aan den Hoef,
donderdag 2018

NAARMATE

NAARMATE
Geïnspireerd door een foto van Griet Flokstra

Eindeloos onder de indruk te zijn – hoe een boom
majestueus zijn leeftijd ontvouwt – takken, bladeren, 

ouder dan oud. Door alle lagen heen zie ik jou. Je
bent zoveel meer dan wat ik zie, jij bepaalt het
uitzicht, leeft zoveel langer dan ik –
zo duidelijk meer vroeger.

Je staat daar en weet jezelf zeker – je bent wie je

bent, een vertrouwde gestalte, je bent mij als vanouds
zoals je daar staat, steeds hoger en hoger. Met mijn
ogen beklim ik je, vind ik je altijd terug. Je moet
hier al hebben bestaan nog voor ik je vond,
toen ik je ruisen hoorde.

Een aanhoudend fluisteren dat mij begeleidt
als ik mij naast jou neervlij en mijmer over een
voorbij gisteren. Jij bent dit en zult het altijd
voor mij blijven, nabij als een goede bekende,
een lieve vriend –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 2 oktober 2018

INGEWIKKELD

Ingewikkeld
N.a.v. foto @ Elizabeth Koning – Model Xueli

Kan ik invoelen hoe je werkelijk was bedoeld? Je
bent een wezenloos verhaal, je benadert hoe water
vissen doet ademen. Je bent zo zichtbaar onwaar,
zo onzichtbaar van verstaan.

Hoe langer jij jezelf verzwijgt, hoe minder jij jezelf
openbaart. Mysterieus ben je duidelijk en zonneklaar.
Je hebt je ogen geloken en wikkelt je in stilzwijgen.
Er is geen wereld zo gesloten onaf als jij.

Ergens nog een ingehouden gebaar, een glimp
van een glimp, iets buiten dit hedendaagse leven.
Wat zich doet gissen heeft kop noch staart,
heeft aan sereen en wit nooit genoeg.

Het gezicht naar binnen gekeerd om elke
vraag buiten te sluiten. Zo aanwezig elders
buiten het oppervlakkig kijkend oog –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 2 oktober 2018

Foto @ Elizabeth Koning - Model Xueli

www.elizabethkoning.com

FRAGIEL

FRAGIEL
N.a.v. foto @ Karima Lugt
Collage uit de series Eieren en Schaduwen/handen
Sunlight (2017)

Van minder meer durven maken verbijzondert het
fenomeen tot een intrigerend geheel. Het zoekt een verhaal,
legt stil wat ronduit bewegen wil. Tijd die gewend is
aan voortschrijdende tijd.

De hand die wijst, de schaduw die bekokstooft – het bevindt
zich hier. Eenvoudiger kan het niet zwart-wit. Bewijs de emotie
die richting aan het denken geeft. Scheur betekenis
los van zijn breekbare schaal. Pel laag voor laag.

Trek terug wat zo evident boekdelen spreekt – maar
vluchtig als het geluid, luchtledig van licht. Hier breidt het
zich met het kijken uit. Aangeduid. In rijen evenwicht,
op de rand van het fragiele begrijpen –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
maandag 1 oktober 2018

Foto @ Karima Lugt