ONDERHUIDS

ONDERHUIDS
N.a.v. schilderij Hanneke Naterop

Door de takken schemert diepte, een vervolmaakte vijver
die onder het kroos haar geheimen bewaart – een leeftijdsloze
beschouwing. Niets lijkt er te gebeuren, onderhuids waant
zij zich zo oud als een vergeten episode.

Je komt erin thuis als je er over de rand het zichtbare aanschouwt,
het ambivalente wezen dat spiegelglad aan verzinsels doet die
jezelf hebt verzonnen. Niets is ooit begonnen zich anders
voor te wenden, maar het intrigeert je.

Wie weet heeft zij weinig meer voor ogen dan haar ware natuur
te openbaren, dat je enkel kan gissen vanwaar. Hier zwemmen
mogelijk de vissen, groeit straks evident de waterlelie zonder
gêne, wordt alles een sprookje.

Maar het water blijft gewoon zichzelf terwijl de bomen
staan voor wat ze staan. Dromen kun je wat je wilt, het mag
altijd zo zijn geweest, elke naam blijft vooralsnog
een mogelijkheid voor een herkansing –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zaterdag 1 februari 2020
Schilderij @ Hanneke Naterop

NIETTEGENSTAANDE

NIETTEGENSTAANDE


Waarvan ik was buitengesloten - het had
een buitenkans geleken - het bijna onzichtbaar
ontluiken, het premature fragiele van
de hardnekkige natuur.

Hoevelen gingen al niet op weg terug naar
hun oorspronkelijke toevluchtsoorden, hielden
het hier voor gezien? Er ontstonden
krimpscheuren in Koning Winter.

Er was een vrij entree naar beter. Het was
allemaal logischerwijs te verklaren ware het niet
dat het nog waargenomen moest worden , een
zeker signaal van ontwaken. Het luisterde
nauw om begrepen te worden.

Het feest van herkenning voor later
bij de eerste tekenen van de lente –


Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zaterdag 1 februari 2020