POST SCRIPTUM

 

Post Scriptum

 

 

Het te zien als een vorm van bevrijding – nooit
te worden gekend waar je bent geweest, nooit
meer over de rand van het lijden hoeven kijken.
Dit is het theater van het vergeten.

 

Hoe je wegvalt achter de komma, je langzaam
verwordt tot stof. Alsof het niet uitmaakt hoe je
leefde, alsof geen woord zich vastlegt voor
degene. Uiteindelijk verblijf je het minst,

uiteindelijk staat de tijd steeds
beter stil zonder enig einde –

 

 

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
woensdag 6 januari 2021

OUDER

 

Ouder

 

 

Om de waarheid niet te hoeven ontwijken. De winter
stoïcijns en stuurs gevangen in onophoudelijkheid –
het voortdurend licht van het aanwezige ontbreken.
Het leven vervreemd tot het dagelijkse van leven.

 

Zal ik jou daar dan zo leren kennen nu je zo afwezig
bent? Iedere dag weten wij minder – de toekomst
steeds ouder en de tijd een hopeloze vraag –

 

 

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
woensdag 6 januari 2021

BIJ VLAGEN

 

Bij vlagen

 

 

Het ogenblikkelijk licht verguldt het drassig land
voorbij de ijle grijze buien die allengs het hazenpad
verkiezen. Regenbogen een kortstondige knipoog
in het kleurrijk tevoorschijn komen.

 

Weifelt deze winter haar eerstgeboren kansen deze
kale toekomst in? Wordt aarzelen een onbegrepen
wachten? Een vergeefse poging om eveneens liefde
te liefkozen in een tere handeling?

 

Tussen verdwijnen en verblijven zit een heel
stoutmoedig relaas – een volkomen ja en nee
van een wisselvallige stonde. Koud en kil
dit hoedanig onderkomen, maar glorieus
het wisselend oponthoud –

 

 

Elbert Gonggrijp,
Noord Hollands kanaal Sint Maartensvlotbrug/
Egmond aan den Hoef, zondag 3 januari 2021