ULTIEM

ULTIEM

Landjuwelen
Antwoord op Gemma “ Varen – wij “

Achter de ragfijne vitrage jou te beschouwen – een beweeglijk
lijnenspel, mijn levensecht zelfportret, mijn gerucht van onschuld, om
mijzelf beter te leren begrijpen – ontroerd door jouw onbevangen

ontluiken tot ik je proef binnenin mij, zuiver, natuurgetrouw, als
een glasheldere vijver, mijn evenbeeld, die mij met jou verstrengelt
als ik in jou verdwijn, als ik mij vergeet, zo direct, zo dichtbij –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  zaterdag 14 januari 2017

  

Schilderij @ Fusun Urkun Sanatevi - Behind the lace curtain

POSE

POSE

Duindagboekgedicht 42
Uitgewerkte Smartphone opname

Soms omzoomt het gouden licht het armetierig duin van kruin
tot kruin, zet het in een hels lichterlaaie, soms dempt het in
sombere schakeringen, een volstrekt verboden toegang.

Geen omkijken naar. De wolken zetten hun troeven uit in een
onbevangen lucht. De wind waart razendsnel door de struiken,
tast ongedurig het levenloos lijnenspel af.

Waar de vallei vlucht in haar tinten, vereenzaamt in haar kleuren,
zich verschuilt in haar grillige structuren, waar de hoop zich verloor
iets wezenlijk anders te gebeuren, wacht het stoïcijns,

is zij op haar hoede, waakt zij in ruste.
Ken ik dan ooit nog haar ware gedaante? –  

Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  zaterdag 14 januari 2017

Foto @ Conny Lahnstein,  PWN duinen Bergen aan Zee,  14-01-17

RANCUNE

RANCUNE

Duindagboekgedicht 41
Uitgewerkte Smartphone opname

Hoe houdt het zich hier steeds staande? De Kruipwilg heeft het
schaamrood op de kaken van kaalte, de hagel striemt bij vlagen
en het Helmgras zwaait als vaandels in dit onbepaalde. Het is
zo verloren, zo achteloos verlaten.

De rotsvaste overtuiging hier voor altijd te zullen blijven, maar
de golven bulderen hun dreiging en de lucht staat op het punt
hetzelfde te betwisten. Een scheldkannonade, een vermaning,
een uitroepteken.

Het sleetse geel en groen, versluierd door de buien, het
bejaarde duin dat zich in niets of niemand meer herkent.

Het heeft zijn naam vergeten, heeft niemand lief, blijft
grimmig, wil niets liever dan enkel zichzelf terug –

Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  vrijdag 13 januari 2017

Foto Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  13-01-17

KANTTEKENING

KANTTEKENING
Landjuwelen
Antwoord op Gemma “ Sterren “

De ijle lijnen van schuim en al wat het met zich meetroonde.
Hoe de storm mij er aan de haren bij trok, hoe de golven mij 
ziedend overspoelden. Gedwee het aanspoelsel aan mijn

voeten om er het zieltogen in te herkennen dat vergeefs
zijn grenzen aangaf. Nergens houvast, dan dit bezoedelde
handschrift in het zand, weifelend of het wel echt bestond –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  vrijdag 13 januari 2017
Foto @ Conny Lanstein - Egmond aan Zee,  27 maart 2015