IK ZOU NOOIT
Zijn dit dan de dagen van wat eens weemoed was,
het gelukzalige licht, met een zweem van voorbijgegane
liefde, ergens weer die laatste bladeren, maar nauwelijks
het verval? Dit is een oefening in stilte, een vaag soort
verlangen, amper volwassen, maar reeds bejaard
in het onuitstaanbare rijpen.
Dit is een gebroken liefde, een pijnlijk zoete ervaring,
een zachtjes mompelen in het beschuldigen. Het is niet
aan de tuin dit blijvend te zullen bevestigen –
Elbert Gonggrijp,
14 oktober 2026
No comments:
Post a Comment