Tuesday, August 02, 2016

BRUGGE V

BRUGGE V

AMICAAL

Kruisvest(Stadswal, bankje)


Las er mijzelf Herman de Coninck voor, op een
bankje in de vlagende wind en de onder de
schaduwvlekken van de bomen, niet warm,
niet koud, maar goed voor een sigaartje
en een kruimelgebak.

En Herman natuurlijk met zijn lichtvoetige
poëzie van meisjes van veertig.

Je was hier en zoals beloofd brokkelde de
stenen stad van achteraf en achterom gekeken,
de nauwe stegen van Stokroos, antieke deurknop
en glimlachende spreuken.

Een garagedeur stond open en vermenigvuldigde
zijn gereedschap naar een ouderwets geduld
de tijd terug.

Hier vond ik een Brugge dat toeristen niet duldde:
te weinig proper en pas amicaal gastvrij als je
voorbij haar eerste indruk had gekeken.

In de kroeg gratis voor een plas en verplicht de
handen te wassen gesticuleerde je alsof jezelf
de politicus stond te dirigeren.

Jij reist af en weet doelbewust geen reisdoel
te begeren. Zo eenvoudig kan dus een
gesprek.

Je zet je neer en je raaklijn maakt even vrienden.
De stad is niet van steen als je haar weet te
vinden –



Elbert Gonggrijp,  Brugge,  zondag 31 juli 2016
Foto's Elbert Gonggrijp
in de buurt van de Langestraat(Esseboomstraat)




BRUGGE IV

BRUGGE IV
Markt

TROEF


Deze wereld deint een krachtig tierlantijnenspel, een Belfort
van olijke zomerklokken. Even historie terug herhalen dat alles
lang zo erg niet is. Jij kunt dit al horend begrijpen als je er
maar oren naar hebt.

Van het nors gezicht van de gevels haalt de zon haar schouders
op. Een lichte monumentale frons statig in het herrijzen torent
hedendaagse en hemelhoog het helle ochtendblauw.

Het voetvolk fotografeert als doldwaze mieren in alle talen
summiere raaklijnen waar de geschiedenis onderhuids. Het
ligt er als stof van eeuwen. Jij verlangt dit als een thuis
zolang je hier zult bivakkeren.

Ik wil je hier de wereld te schilderen te schrijven vollediger dan
ik als kans kon pogen. Ik ben een dichter een toerist vluchtig als
een toets van een verlaat impressionisme.

Als ik weer arriveer waar ik ooit verbleef schud ik
mijn kaarten, herlees de hanenpoten, speel mijn
laatste troef uit –



Elbert Gonggrijp,  Brugge,  zondag 31 juli 2016
Foto's Elbert Gonggrijp Markt: Belfort en ingang Steenstraat




  

BRUGGE III

BRUGGE III

VANAF HIER

Bierboetiek “ ’t Brugs Beertje “


Zoals een plattegrond ontvouw je de heimelijke plekken
waar ook jij en langzaam ooit historie. Weg van alle
drukte, zeg je, als ik raaklijnen kras in je geheugen.

Ik verbeeld mij al Guido Gezelle die zijn
woorden vlinderde als dichten.

Zo komen wij overal, ook al ga je net als ik. Het is net
zo vluchtig als concreet deze lichtvoetige zomer. Zij dicteert
geruisloos naar een volkomen leegte –




Elbert Gonggrijp,  Brugge,  zaterdag 30 juli 2016
Foto Elbert Gonggrijp plattegrond Brugge
Foto Conny Lahnstein buitenkant Bierboetiek " 't Brugs Beertje "





BRUGGE II

BRUGGE II

Met smaak
Bierboetiek “ ’ t Brugse Beertje “


Achterom het hoekje vang je ineens aan met
een gesprek, ouder dan zich traceren laat.
Het praatcafé roezemoest ervan.

Het proeft de tradities en brengt vertrouwen
in kaart. Het aftasten van de papillen op
z’n Vlaams.

Schuif aan, zeg je, hoe onbekend ook. Hier
wijs ik je het bier en zo, voor een aantal
seconden, zijn we even vrienden.

Bruegel herleeft per slok. Een deur kiert
even open. De kortstondige bedoeling
van thuis. 



Elbert Gonggrijp,  Brugge, zaterdag 30 juli 2016
Foto's Conny Lahnstein



BRUGGE I

BRUGGE I
WEERKLANK
Salvatore kathedraal


Het is stijf en hologig en het verleden zoekt in
iedereen een echo. Ik zoek mijzelf zoals zovelen
jou, maar het verhaal moet nog vele malen
herhaald. Het is maar een raaklijn aan
al het alledaagse.

Schimmige mensen verhouden zich in vele talen
een andere benadering, flaneren tussen de
oude gebouwen en de weerbarstige kasseien.
Het schaterlachen heeft geen boodschap
dan een schamper waarom.

Alsof hier ooit stilte zou klinken. Muur voor uur
betoogt een hardvochtig verwijt, dat hier echt
aanwezig zijn meer inhoudt dan enkel naar
haar historie te kijken. Het verdwijnt
langzaamaan met de nacht.

Die ene duif in het dimmend licht de monotone
boodschap dat vrede ergens, omdat hij nooit
weggaat, ook al besef je dat pas achteraf. Wat
zich blijvend weet gaat altijd voorbij nog voor
je het zeker wist –


Elbert Gonggrijp,  Brugge,  zaterdag 30 juli 2016
Foto's Salvatore kathedraal Conny Lahnstein