DIMLICHT

DIMLICHT

Landjuwelen
Antwoord op Gemma “ Winteravondlied “

Er had zich aanvankelijk de kale herfst en de regen – maar
nu kon er de belofte dat alles beter – een zweem van zon,
ook al leek het meer op winter. Dat het sterven kon was
niet het ergste – het had zo zijn tijd. 

Als het zover is heb ik er niet op te
wachten. Het glanst al op de takken
ofschoon zij het niet verwittigen.

Een pindasnoer – een collier, een kinderloze schommel
bungelt een toenadering,  een aanwijzing voor het
brutale afwezige azuur van Pimpelmezen.

Ben jij nog net zo absent zoals ik je nu
aanwezig wens in gedachten? Een lente,
een vrouw, in mij, jij, die diep verborgen?

Waar zijn dan jouw handen? –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  vrijdag 2 december 2015

Kunstwerk 1. @ Margot Hochberger " Winterlicht "(2011)

Kunstwerk 2. @ Tjibbe Hooghiemstra " Winterlicht "(2008)

SIGNATUUR

SIGNATUUR

Een dag dat alles moet zoals het zou. Mijn handschrift
aarzelt – het gestage van aanhoudende regen, het blad
van de Paardenkastanje in de vijver. De keuze er een
om van het uitzicht inzicht te maken.

Ik tel, voor zover dit kan, de kale takken van de Vlier, ik
denk niet na, maar overweeg de aanwezige patronen,
hoe zij zich telkens herhalen – hoe ik mij in het zichtbare
kan vergissen, het vergeefse wil behouden.

Ik bekommer mij niet over wereldzaken. Overal gebeurt
wel wat, maar hier ben ik – niets meer dan minder als nu,
in het vroege grijs van het niets te hoeven te weten
of te willen. Hoe moeizaam elk begin.

Zo kan de morgen dus ook – het dralen een kunst op zich
– een hopen dat dit later overgaat. De katten een natte
vacht – mijn huiverige hand een strelen. De onverbiddelijke
Kauwen en Spreeuwen overal op de vlucht.

Hoe troosteloos sijpelt het gestaag
langs de ramen. Niets te zullen wensen,
maar des te langer je ernaar kijkt –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  vrijdag 2 december 2016

Handschrift uit Koninklijke Bibliotheek

BEDRIEGLIJK

BEDRIEGLIJK
Naar schilderij Henk van Vessem

Waarom het af is bepaalt de kwast. Het vlak heeft
de overhand, maar wordt laag voor laag bedacht
– zorgvuldig in het schijnbaar achteloos gebaar.
Als dit poezie inhoudt hoe moet ik daar dan
taal van maken?

Het werk zegt het zelf des te meer. Grillige lijnen die
spelbreken met de geijkte contouren – een gevoelige
snaar die de tertiairen zorgvuldig omfloersen. Of is het
dit: hoe eenvoud schijnbaar zichzelf bedriegt?

Of omhels ik jouw zwaarte met tegenwicht, laat wat
ik voel zich niet anders bedoelen dan tedere streken
van een penseel die zoekend wisten waarnaartoe
– ook al vroeg jij misschien daarvoor geen reden?

De schilder, de dichter – in dit gedicht willen chaos,
de lijnen, de liefde samen in een patroon waarover
niet valt te redetwisten. Laten wij het maar het geluk
van het toeval noemen – hoe wij dit stuurden.

Laag voor laag, de een
geduldiger dan de
andere –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  donderdag 1 december 2016

Schilderij @ Henk van Vessem, Acryl on Canvas,  90 x 120 cm

BLIND DATE

BLIND DATE

Ik ging zitten waar ik altijd zat, wist niet wie jij
was. Zopas zat er nog een egeltje in het gras,
deed een kat nog wat met een muis, ik
keek en wat ik ook bekeek, je leek op
niemand die er op leek.

Een blad dwarrelde van een tak, het licht
verduisterde, maar ik wachtte geduldig af
op wat er komen zou: een man, een kind

een mooie vrouw. Ik luisterde en wachtte
af hoe jij weldra komen zou. Maar de bomen
en het gras, zij wisten het al en ik moest
het enkel nog beamen.

Dat jij er al was, de bomen en het gras
zeiden het namelijk al. Je fluisterde, soms
hard, soms zacht hoe gelukkig jij wel
niet was, hier aan mijn zijde.

Ik besefte het pas toen jouw hand mijn haar
onzichtbaar betastte, maar dat ik er het
omkijken naar had. Ik zat ernaast zoals ik
er vaker naast gezeten had.

Je waaide de
welkome wind –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  donderdag 1 december 2016

Foto van weblog van @ Yan Bilczewski " Falling leave "

KALLA VITA

Kalla Vita *

Landjuwelen
Antwoord op Gemma “ Die nacht “

Zo heeft mijn dag zich bedoeld – niets om
naar te luisteren, niets om het even – waarom
die ene boom daar staat zonder iets mede
te delen, daar staat waar hij staat.

Welke kleur dragen deze onmetelijk lange
uren die ik aan dreig te vangen – het is leger
dan ik met mijn begrijpen tot een zeker
doel kan doen bewegen.

Er zou van alles en het gebeurt ooit als je
het je eigen maakt – dat staat vast, ook als
je handen vergeten ernaar te handelen.
Een Waterlelie duikt onder, een traag
verlangzaamd verdwijnen.

Koud en bedaard – duidelijk die ene herfst
die geleidelijk zijn laatste adem uitblaast
– wat zal ik als ik wist wie ik mijzelf hierin
mocht bedenken –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  donderdag 1 december 2016

 (* “ Kalla Vita “ naar CD van Zweedse singer/songwriter Skator = Koud wit)

Schilderij @ Peter Paul Hattinga - La Sucrerie - Borinage(1994)

Skator live " Vita Kalla "