VOORBODE

VOORBODE
KNNV Excursie PWN Duinen Heemskerk
Uitgewerkte Smartphone opname

Loutering. In het blikkerend licht staan de bomen er gerieflijk bij. Hun
mossen beroepen zich gretig op onderzoek. De sneeuw sputtert al
smeltende tegen op de twijfelachtige wegen. Maar met de poging
van een eerste bloei viert de zegetocht van Krokus en Sneeuwklokje.

Een Aronskelk ontworstelt zijn aards bestaan en wil zijn scheuten fier
ontvouwen. Het dooit en het laat ons glibberen in haar sporen. Het is de
lente die alras allerlei gevogelte weet te bekoren. Zelfs de Grote Lijster
weifelt niet zijn schaarse melodie.

Het luistert echter vooralsnog nauw en er blijft voorzichtigheid geboden
iets van haar mildheid te doen vergaren. Het lacht je voorlopig toe als een
gastvrij gebaar terwijl de winter zich bedremmeld en verslagen terugtrekt.
Haar witte mantel achteloos achtergelaten en ten dele besmeurd –

Elbert Gonggrijp,  PWN duinen t.h.v. Kruisberg,  Heemskerk,  woensdag 15 februari 2017

HAPPY VALENTINE

HAPPY VALENTINE
Voor mijn liefste

Natuurlijk verras ik je, omdat jij van dit schrijven niets wist,
mijn glimlach daarin nog niet herkende. De warmte van de
dag straalt door de ramen en weet zich een vroegtijdige
belofte. Een gewilde lente, zacht als jouw handen.

Zoals jij, zoals jij je dingen vanzelfsprekend doet, zoals jij
ze voor mij doet. Zonder erbij na te hoeven denken. Zo ben
je mijn geschenk. Zoals jij je beweegt, zoals jij naast mij
beweegt, zoals jij naast mij zo argeloos slaapt.

En het is aan de Merel, de Koolmees en de Heggenmus
dat het lied weerklinkt, dat de natuur haar liefde zingt. Het
is aan de wereld die het weet, de smeltende sneeuw in de
zon en de malse streken van het kwajongensgras.

Zo onbegrijpelijk lig ook jij voor de hand. Als 1+ 1 twee
is. Als een Sneeuwklokje een maagdelijk nieuw begin. Dat
je vraagt of ik koffie wil en ik weer van mijn apropos –

Elbert Gonggrijp,  Egmond aan den Hoef,  dinsdag 14 februari 2017

Foto selfie Conny Lahnstein

SOEVEREIN

SOEVEREIN
KNNV Excursie Noorderstraat Bakkum
Uitgewerkte Smartphone opname

Een laatste stuiptrekking van winter trekt over het veld,
bedekt bos en duin ter plekke, ijle vlokken voortjagend
door de wind. Flinterdun vult het wit de pagina van dit
tijdelijke verhaal, onbekend met hoe het eindigt.

De paden kaal, de stammen fijn bepoederd tot het
weldra van zichzelf vallen zal. Een lichte toets van pure
stilte, een echoende ruimte van diepzinnig zwijgen,
maar de Mezen exploderend in hun uitzinnige roep.

In de dennen golft het van onophoudelijk gefluister.
Zij spreken elkaar in cadans. Mijn ontzag steekt scherp
af tegen zoveel dichterlijke vrijheid –

Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bakkum, 
Noorderstraat,  woensdag 8 februari 2017
Foto's Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bakkum

AANSTONDS

AANSTONDS
Duindagboekgedicht 47
Uitgewerkte Smartphone opname

Het gure grijs dat nat het verfletste duin omlijst, vlagend tegen
de haren instrijkt in een winters ongenoegen. Tegelijkertijd lijkt
het te willen sussen, een handgebaar van fijnzinnige regen.

Alles nog prematuur. Een kiem voor later, maar het staat er
aanstonds. Het licht sluimert immers achter de verte? Het heeft
zich nog laten te bevrijden uit die enkele norse knop.

Zal er dan toch hier een joviaal nieuw gebaar weten uit te strekken
met haar ruwe takken en haar bleke grassen? Doods en naakt ligt  
daar het bestaan alsof het verlegen nog duidt op een prille naam –

Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  dinsdag 7 februari 2017  

Foto's Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  07-02-17

   

ONDOORGRONDELIJK

ONDOORGRONDELIJK

Duindagboekgedicht 46

Uitgewerkte Smartphone opname

Zo is hij weer een stugger onverlaat waarbij woorden omzichtig
dienen te worden vermeden. Ik kan niet om dit grauwe heden heen.
Wij kennen elkaar geen koestering. Wat mooi lijkt aan hem maakt
een lichaam van verschil.

Schuchtere struiken, weigerachtig helm. De dag zal het einde
naderen in een troosteloos verdwijnen. De aanblik van een laag
allooi. Soms staat ter discussie hoe dit uitzicht te beminnen.

Het duin aanhoudelijk verstard in zijn plooi. Zo leeg alras deze
bevangen ruimte waar elk gerucht een tevergeefse. Hoe ontdaan
zijn trekken, berustend zijn karig bestaan –

Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  woensdag 1 februari 2017

Foto's Elbert Gonggrijp,  PWN duinen Bergen aan Zee,  01-02-17