Thursday, January 06, 2022

KROM

KROM
Duindagboekgedicht 174
Uitgewerkte notitie

 

Een starre gestalte, een dood gewaande. Vanwaar
die stam, die opwaarts niet naar twijfel neigt. Nooit
zo luid geuit als toen hij nog uitgelaten groeide
de zilte wind tegemoet. Nu overhangend – in
stilzwijgen tot hij ooit stopt.

Kromgebogen – de tijd ontneemt de kale boom
de mogelijkheid om te worden begrepen – zijn oude
voeten in het water. Er is geen later om eeuwig bij
stil te staan. De nerven in de schors, het grijze
korstmos. De boom verstrengeld in zijn trage
stilstand – voorgoed verloren.

 

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
donderdag 6 januari 2022
Foto @ Emiel Bekker

 


 
 

 

Wednesday, January 05, 2022

VLAGEN

 

VLAGEN
Duindagboekgedicht 173
Uitgewerkte IPhone opname

 

Bij vlagen. Onder het heenkomen de vlagende wind –
striemende regen, de krommende wind waartegen
niets nog nauwelijks weerstand biedt. Een ijle stem
verwaaiend in een hopeloos gebied.

Kaal de ruige elementen, de eenzame strijd met
het eindeloze tijdperk van zand en water tot
herhaaldelijke patronen te bedenken.

Hier kom je later nog op terug, weet het duin ooit
weer raad, kan het ooit zomaar weer over. Maar
de wind, de wakkerende wind – in de oude
dageraad het verblijf van een ruige winter.

 

Elbert Gonggrijp,
PWN duinen Bergen aan Zee,
woensdag 5 januari 2022

FOTO @ ELBERT GONGGRIJP

 

 

 

Tuesday, January 04, 2022

WELBESCHOUWD

WELBESCHOUWD
Duindagboekgedicht 172
Uitgewerkte notitie

 

Het duin beslist – tweeërlei. Men staat vrij zijns weegs
te gaan door dezelfde woestenij – het kan alle kanten op
reikend naar hetzelfde doel. Bergen aan Zee blijft ook
hier Bergen aan Zee. Tot daar waar het stopt. Totdat
je het weer ziet. Een kronkelig alternatief.

Zover is het echter nog niet. Het landschap wintert zijn
stugge melodie. Groepen ganzen vliegen in V-formatie
hun trage vleugelslag. Synchroon. Zo denk ik dat ook
wij dit zijn, gestaag. Wees niet bevreesd. Je bent
hier immers altijd al geweest.

 

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 4 januari 2022




FOTO @ ELBERT GONGGRIJP

DRASSIG

  

DRASSIG
Duindagboekgedicht 171
Uitgewerkte IPhone opname

 

Het drassig duin houdt de regen niet tegen, maakt
van lager gelegen gedeelten een spiegelend oppervlak.
Een kortstondig water dat later weer tot droogte
verworden zal. Nu een uitgestrekt gebied zonder
onderscheid, een stilte-ogenblik.

Waar de starre grassen een nors gezicht vertonen,
besluiten zij dit drassig areaal. Tijdelijk weliswaar,
maar zolang het aanwezig is een voldongen feit.

 

Elbert Gonggrijp,
PWN duinen Bergen aan Zee,
dinsdag 4 januari 2022

FOTO @ ELBERT GONGGRIJP