OPTREDEN OPEN PODIUM BAR WOLKERS, DINSDAG 25 SEPEMBER 2018, HAARLEM

www.haarlemsedichtlijn.nl

MINEUR

Mineur

Landjuwelen
Antwoord op Gemma

“ …. en opnieuw is er een dag voorbij “

Het loodgrijze akkoord van onophoudelijke
regendruppels, hier, in verlaten stegen, ergens,
in mistroostige steden. Ik heb je overal lief,
zoals ook nu, op deze donkere zondag.

Ook nu wil het gras weer groener dan ooit
het gras, nu mijn gedachten verfomfaaien in
de wind, spaarzame nieuwe herfstige ideeën.

Wat wilde ik je zeggen?

Ach, hoe duister de desolate gewoonte. We
onderschrijven de huidige woekerende wereld
met nat en eindig, trekken daar vooralsnog
een zoveelste streep onder.

Gedicht + Foto Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zondag 23 september 2018

HERINNERING NIEUWE BUNDEL " BIJ BENADERING MISSCHIEN DIT "

ONSTUIMIG

Onstuimig
Terwijl het –

Maar hier – terwijl het buiten uitgelaten tiert, de scepter
zwaait, herfst guur zomer verjaagt. Nauwelijks  laat het zich
verstaan, bomen buigen verschrikt hun bladerkroon,
kauwen zwieren af en aan voor onderdak –

de schuchtere schemer een lafhartig beest dat uit zijn schamel

onderkomen bezit van ons neemt – plotseling om man en muis
vraagt – hier ogenblikkelijker dan jij en ik. Terwijl het
de regen behaagt –

terwijl de storm zint op wraak. Niets dreigt dichtbij dan het
onverbiddelijke nu – hoezo te vluchten?  Wij hebben geen haast,
het komt van elders, na ons de zondvloed, het kan nog altijd,
wat bekommert het –

jij had dit eerder geweten, jij die eerder van niets
wist. Ik vind dit weer voor je uit, tel de inslagen, zie
het ach en wee. Wanneer dit gisteren wordt
betreft vergeten verleden tijd –

Gedicht + Foto Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
vrijdag 21 september 2018

  

BRUUSK

Bruusk

Grotesk het gebaar van grillige golven – zeggen: dit
is woelig woedend water, dit maakt een storm razernij,
hier begin ik, daar laat ik het –

in het midden het hoogverhevene na het aarzelen –
witkolkend het neerslaan, het laatste standpunt. Een
aanhoudende zee van ontzag, veel meer te willen
dan oog en oor.

Het vervallen spat stuk voor onze voeten. Een
murmelend bedaren, een danige vergissing, de
zoveelste excuses – sussend tot bellenblazen –

Gedicht + Foto's Elbert Gonggrijp,
Strandpaviljoen “ De Uitkijk “,
Egmond aan Zee,
donderdag 20 september 2018

BORDER - Engelse vertaling ' GRENSVLAK "

Border
After a photograph by  @ Fredi Hartman  

Where water immortalizes her patterns by leaving

them tremble in the light, in contineous repetition,
where true shadows border, surfaces touch each
other, there is both movement and stagnation
– the bridge has no reponse. 

And in the meantime the splashing – almost serenity
that contradicts time –  as if you would never leave this
place, as if this place would have never left you – it
is just light, shadow, as time goes by, time and
time again, but even real as permanent. 

See me hesitate, this image wants to be pure, knows
certain laws that I do not know – breathing in and out –
to come from somewhere far away or to go elsewhere,
not to be forgotten – here, against the concrete,
here, close to the lines –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
Tuesday, September 18^th , 2018

Photograph by @ Fredi Hartman

LUNA

GRENSVLAK

Grensvlak
N.a.v. foto @ Fredi Hartman

Daar waar water haar patronen vereeuwigd
door ze in al haar herhaling licht te laten, waar
schaduwen grenzen aan, vlakken elkaar raken,
er zowel beweging als stilstand in zit – de
brug heeft er niet van terug.

En ondertussen het klotsen – schijnbare kalmte
die tegentijds is – alsof je deze plek nooit zou verlaten,
deze plek je nooit verlaten heeft – het is maar licht,

schaduw, verloop van alsmaar, maar dan ook zo

echt dat het blijvend.

Zie mij stotteren, het beeld wil zuiver, kent zekere
wetten waarvan ik niet weet – in en uitademende –
ergens vandaan te komen of te gaan, het niet te
kunnen vergeten – hier, tegen het beton, hier,
dicht bij het lijnenspel –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 18 september 2018

Foto @ Fredi Hartman

www.fredihartman.com