GEDURENDE

GEDURENDE
KNNV Excursie Noorderstraat, Bakkum
Uitgewerkte IPhone opname

De wind waait een waterval van klanken, de bomen gaan
gebukt onder eigen streken. Dit is het gebied van het pure
overleven, waar de zon het land paait, de boel verregent.
De wolken slaan nerveus op de vlucht.

Een expliciete beweegreden. In velerlei variëteiten
daarentegen wordt kleur bekend door de feestelijke
kale twijgen. In hun compositie vervat vertolken
zij hun eigengereide melodie met verve –

Gedicht Elbert Gonggrijp,
Foto @ Jules van den Broek
PWN gebied Bakkum,
Noorderstraat,
woensdag 29 januari 2020

IDENTITEIT

IDENTITEIT
Duindagboekgedicht 137
Uitgewerkte IPhone opname

Misschien is het beter te luisteren om dit areaal
goed te kunnen verstaan, misschien bevat het meer
dan je kunt begrijpen, hoeft niets hier geheimen
prijs te geven. Het is het domein van die ideeën
die menselijkerwijs geen logica inhouden.

De realiteit ligt hier terzijde, kan niet gekend, is
louter toeval, wil niet omschreven, maar luidt
de kale duinen, het rulle zand, het vochtig
mos, de stakerige struiken. Het beeld dient
voltooid om uitgevonden te worden.

Ook wat niet geduid wordt bestaat bij deze, heeft
grondslag, fundament, oorsprong. Het leven bijna
onzichtbaar, maar toch. Het landschap duurt
een lichaam lang en weet bijkans van geen
ophouden –

Gedicht + Foto Elbert Gonggrijp,
PWN duinen Bergen aan Zee,
maandag 27 januari 2020

PERSBERICHT GEDICHTENDAG 2020

Een aankondiging van de Gedichtendag waarbij o.a. ik optreed...

SPREEUWEN

SPREEUWEN

Ik hoorde ze weer keuvelen in die boom, dat ginnegappen
over bijna niets, zo aanstekelijk klonk het. Ik probeerde ze
te tellen, maar hun aantal bleek variabel. In de kale takken
waren ze er wis en waarachtig, maar vanwaar. Zij
moesten ergens vandaan zijn gekomen,

hier vertrokken ze nog voor je het begreep. Ze werden
steeds trager in het landschap, maar zolang je naar ze keek
kon je nog om ze lachen. Koddige maniertjes in het gras,
zwermen van vluchten ter verbazing. Ik had gewild
dat ze voor altijd zouden blijven.

Misschien gaan ze nooit voorbij als je maar wist waar
ze zich bevonden. De lucht bezaaid met miljoenen ideeën
die van zichzelf hun reden wisten. Ze verdwenen,
misschien voor altijd, je kunt ze herinneren
in hun voltooid verleden tijd –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zaterdag 25 januari 2020