OKTOBER
In het zoeken het vergeten, in het vergeten het
vinden: met
het ontbreken van de spinnen geen herfst te beginnen, maar
de druiven het relaas. Heb ik je dan te verliezen, nu ik het
eerste blad heb te verliezen, de wijn rijpt in de vaten,
de merel zijn voorzichtige zang.
Het heeft zijn voordeel van de twijfel,
een nieuwe heldere dag – geen belofte
zolang ik drink, maar met mate –
Elbert Gonggrijp,
woensdag 14 oktober 2026
Ik draag er mijn gedichten voor.
Adres: Spaanwouderstraat 74, 2011 AE Haarlem
Een gedicht uit mijn bundel " En ik zag dat er geen dag was als deze " Wie de bundel wil bestellen stuurt mij een mailtje naar elbertgonggrijp65@gmail.com. Ik stuur je dan verdere informatie
BLACK HOLE SUN
De kustlijn, het getijde en jij – ik zie je zoveel jaren ouder dan
ik
van hetzelfde, nu ik je steeds verder weg op weg een ander heb
toegedacht, zoveel lichtjaren her, zoveel jaren zwaartekracht dat
ik je nog nauwelijks herken. Wie was je en ben je. Je lijkt zoveel
jaren ouder dan de afstand die je hebt afgelegd – geen koffie
met ontbijt, geen ware liefde meer op
het eerste gezicht. Hoe jij met de dood voor ogen
in alles een gravitatiepunt wordt – kijk ik je vanaf
de zijlijn aan. Hoe jij van een dagelijkse gewoonte
een uitzondering maakt, een gekromde lijn tot
de sterren aan het firmament.
Kijk, waar ik ouder groei heb jij je leeftijd nog nauwelijks mee
en groei jij stram en stijf tegen de verdrukking in. Ik kan er niet
over uit dat dit universum tot besluit jouw licht tot zich neemt,
dat er geen houden aan, je nooit aan ontsnappen kunt zoals
het wassende water aan de maan, de klok voortaan tot
zijn voortschrijdende uren vertraagt –
Elbert Gonggrijp
ZOPAS NOG, ZOVEEL LATER
Moet het nog ontgonnen worden, een werkelijker
gezicht, een zekere
toevallige wijze. Een museum vol met personages. Een hunkering naar
een orde die mij niet toegenegen is. Een pose, los van elk heden, een
mogelijkerwijs. Hoe zou ik je ooit in de gaten hebben gekregen buiten
de paradox van het voelen en het dikwijls begrijpen?
De melodie al tentoongespreid met het winterse spirituele
–
zich waar of onwaar met het bespeuren. Een klank te hebben,
maar in het verborgene –
Elbert Gonggrijp
