ZOEK

ZOEK

Oorverdovend de verbijstering nu ik
jouw verdwijnen observeer waar jij
voorheen jouw verblijfplaats
frequenteerde.

Leegte is hier niet zomaar een woord,
maar het gebrek aan het bestaand
toebehoren, van een vanzelfsprekende
vaste plek waar je mij bekoorde.

Hoezo, heeft een kat negen levens?
Bij die ene moest ik je al voorgoed
hebben verloren, pijnlijker dan
vergeten, erger dan gemis.

Ik loop je gangen na en luister
naar de mateloze stilte die jij
voorgoed voor mij achterliet,
een onophoudelijke vraag
van je willen weten –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zondag 3 mei 2020

POMGEDICHTEN RONDOM STILTE - Goud gedeeld met Max Lerou

De uitslag van de zondagochtendwedstrijd nu op pomgedichten punt nl - Max Lerou en Elbert Gonggrijp winnen de enige echte virtuele – in de stilte van de dag zijn de dingen zoveel mooier soms – de in stilte verzonken trofee op pomgedichten – brons voor Rik van Boeckel en Petra Van Den Eerenbeemt - van harte. dank aan alle dichters die hun kwetsbare stiltemomenten met de lezers deelden.

Gedicht van Max Lerou

MISERERE

Miserere

Misschien groeit het gat dicht tussen missen
en vermist, tussen aanwezige leegte en altijd,
tussen kat en kadaver. Je was een aanwijsbaar
gegeven die met ons de dagen deelde –
een zekere beweegreden.

Jouw gang en jouw drang tot wel vertrouwde
plekken – jou telkens weer aan te treffen –
nonchalant. Met een aaibare vacht nu
tot rigor mortis verheven in een kuil
gelegd, de aarde aangestampt.

Hier moeten wij nog aan wennen.
Waar je ligt naarmate de tijd zo
hevig, zo dagelijks verstrijkt –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zaterdag 2 mei 2020

ADEMLOOS

ADEMLOOS
In Memoriam voor een kat

Ik hield mijn adem in, ik hield verdomme
mijn adem in toen ik zag dat jij crepeerde.
Mijn lieve kat, mijn allerliefste kat die mij
leerde dichterbij te komen, die ik leerde
om te worden gestreeld, die er nooit

genoeg van kreeg. De dood komt nimmer
te laat en altijd te vroeg. Jij was mijn thuiskomst,
mijn glimlach, mijn allemaal. Zoals je in
je vorm van welbehagen kroop, zoals
je dikwijls kopjes gaf.

We moeten nu een graf, we leggen je af,
we moeten een heel voorbij. In de tuin zal
je voortaan voor altijd wonen. Het voorjaar
zal je omarmen en wij denken aan je,
een hele leegte lang –

Elbert Gonggrijp,
Foto van Moos, de kat door @ Conny Lahnstein
Egmond aan den Hoef,
vrijdag 1 mei 2020