INEENS DIE HOND

Ineens die hond

Toen jij ons verbijsterde, toen jij plots
stierf en wat daarna – kregen wij met jou
afscheid mee – abrupt. Met jou telde
elk moment, was geen dag met jou
hetzelfde, werd jij al met al

onvindbaar. Hond, dierbare hond,
met jou kwam de dood ongelegen alsof
het zo hoort. Wat ons bond met jou
was het hoge gras en je daar maar
achter moeten laten.

Jij was zoveel hond nog, jij
bent alles wat je achterliet –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
woensdag 3 juni 2020

Gizmo

ANDANTE

Andante

Klonk er een sonnet ter troost, hadden wij
aan elkaar meer dan genoeg, maakte de schemer
de zintuigen scherper van doel. Geluk duurt
een heel leven lang, vindt nieuwe noten uit,

wil laatste geluiden, verzint de melancholie
van onzichtbare vogels, tracht de geurende
bloesems te heugen. Het is nog niet te laat
om de liefde te bedrijven –   

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 2 juni 2020

MODERATO

Moderato

Een staat van weggaan om het blijven te vergeten. In
de lente al een herfst te zien – droge kelen. Wat al
mijn liefste komt, na de zon de regen, een mogelijk
nieuw jaargetijde?

We behouden hoop, we zien alles door de vingers,
laten de tuin voor gezien. De vogels zul je niet over
horen, hebben aan hun jongen meer dan genoeg –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
dinsdag 2 juni 2020