VOOR HET VERDWIJNT EN DAARNA IV

Voor het verdwijnt en daarna IV
Naar titel bundel Rutger Kopland

Misschien is dit de daadwerkelijke zee. Voorbij
mijn voetstappen kom je niet verder dan de wens
jezelf hier te beseffen, jezelf te zien verdwijnen,
het zachtjes deinen aan te horen, ergens in het
donker, in deze volmaakt onpeilbare nacht.

Het vergt een zekere verte, bijna onbeduidend,
haast onzichtbaar, een aandachtig leren luisteren,
zie hoe het ervan golft en klotst, hoe het op
afstand kan worden gegist. Je zou kunnen
wandelen tot waar ik ben gebleven.

Ik zou een gedaante willen suggereren, een

mogelijke bekende, een eventuele geliefde, een
voorlopige geruststelling, een tot nu toe niets
aan de hand. Wat zou het water hierin  
betekenen als ik het niet zou zijn?

Elbert Gonggrijp,
strandpaviljoen “ De Uitkijk “,
Egmond aan Zee,
zondag 21 oktober 2018

VOOR HET VERDWIJNT EN DAARNA III

Voor het verdwijnt en daarna III
Naar titel bundel Rutger Kopland

En ook dit is de zee niet. Voorbij mijn voetstappen kom
ik niet verder dan het verlangen mijzelf hier te beseffen,
het te willen horen in het zachtjes deinen, ergens in het
donker, in de volmaakt duistere nacht.

Het vergt een zekere verte, bijna onbeduidend, haast

onzichtbaar, een aandachtig leren luisteren, het golft
en klotst ervan, kan zelfs op afstand worden gegist.
Wat zou het water ooit betekenen?

Jij kunt mij horen roepen voorbij elk vroeger of later.
Ieder uur vindt zichzelf een nieuw peilloos bestaan. Een
wandelen richting het licht in dit ongekende duister
totdat je weet waar je bent gebleven –

Elbert Gonggrijp,
strandpaviljoen “ De Uitkijk “,
Egmond aan Zee,
zondag 21 oktober 2018

VOOR HET VERDWIJNT EN DAARNA II

Voor het verdwijnt en daarna II
Naar titel bundel Rutger Kopland

Een zoveelste zee maant tot kalmte. Voorbij mijn
ontelbare voetstappen kom ik niet verder dan het
voortdurende verdwijnen, hoor ik wat constant
voorradig blijft, ergens in het donker, de
volkomen onpeilbare nacht.

Ik wil mijzelf een gedaante suggereren, nieuwsgierig
naar een eventuele verwezenlijking. Het vergt een verte,
beduidend, maar onzichtbaar, een aandachtig luisteren,
het golft en klotst ervan, kan zelfs op afstand
worden gegist.

Jij kunt mij horen roepen, maar voorbij elk nu, het
gaat immers gestaag, herneemt zich ieder uur een nieuw

peilloos bestaan. Een wandelen hopend op enig licht
in dit onaanraakbaar duister –

Elbert Gonggrijp,
strandpaviljoen “ De Uitkijk “,
Egmond aan Zee,
zondag 21 oktober 2018

VOOR HET VERDWIJNT EN DAARNA

Voor het verdwijnt en daarna
Naar titel bundel Rutger Kopland

Voorbij de oneindige voetstappen kom ik niet
verder dan dit vastgelegd verdwijnen, ergens de
donkere zee, de volkomen nacht. De schaduwen
van de gelichte hielen herinnerend aan eerder.

Mensen die gedaanteloos een elders suggereren,
nieuwsgierig een vergeten verder verwachten. Het
vergt een kalm luisteren, het klotst en golft ervan,
kan op een zekere afstand al gegist.

Jij kunt mij horen roepen, maar voorbij ieder nu,

in de laatste uren van dit peilloos bestaan. Een gestaag
verder lopen hopend op enig licht in dit volmaakte
onaanraakbare duister.

Er is geen daarna zolang
elk uitzicht ontbreekt –

Elbert Gonggrijp,
strandpaviljoen “ De Uitkijk “,
Egmond aan Zee,
zondag 21 oktober 2018

RECONSTRUCTIE

Reconstructie

Uitgewerkte I-Phone opname

Wat je niet ziet, en toch. Een leeg bed en jij, een
klok de kille cijfers, een kat onverschillig in zijn slaap.
Hoe word ik ooit weer mijzelf nu ik mijn ware aard
niet herinner, nu ik het heden wankel en
de gedachten schimmen.

Het verleden en heden schuren als tectonische platen
langs elkaar. Alsof alles wat ik eerder bedacht een loos

gevoel, een open ruimte. Het kind in mij heeft ooit het

licht gezien, was liefde omdat het zo wilde.

Ik zoek mijzelf in verloren voorwerpen, voorbije fossielen,
ik zoek mijzelf in allerlei paperassen, elk mogelijk handschrift

Zo absoluut afwezig was niemand ooit hier, zo dolende,
zo mijzelf vermist.

Dat ik hier weer terug zal komen is een feit, maar
het blijft nagaan naar de juiste omstandigheden waarin
ik mij zoal aantref tot het juiste ogenblik van het
mijzelf opnieuw uitproberen –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
zaterdag 20 oktober 2018