INTENTIE
Duindagboekgedicht 81
Uitgewerkte Smartphone opname
Duindagboekgedicht 81
Uitgewerkte Smartphone opname
Het
duin kleurt stemmig naar winter,
een bedompte jas, een stoppelbaard, een
stoïcijnse blik. Een onaflatend geruis
dat onzichtbaar op branding duidt.
Niemand komt hier thuis, behalve ik.
een bedompte jas, een stoppelbaard, een
stoïcijnse blik. Een onaflatend geruis
dat onzichtbaar op branding duidt.
Niemand komt hier thuis, behalve ik.
De
dag ordent grauw haar uren. In
het vizier het vergeefse verlangen van
het uitzicht om vogelvrij te mogen zijn.
het vizier het vergeefse verlangen van
het uitzicht om vogelvrij te mogen zijn.
Het
herhalende raadsel van stilte.
Hoe
desolaat het beoogde domein
ook, het gedicht maakt tenslotte
zichzelf wel, ook al scheelt het
wellicht aan de juiste woorden –
ook, het gedicht maakt tenslotte
zichzelf wel, ook al scheelt het
wellicht aan de juiste woorden –
Elbert Gonggrijp,
PWN duinen Bergen aan Zee,
maandag 4 december 2017
Foto's Elbert Gonggrijp
No comments:
Post a Comment