Monday, June 18, 2018

SOFT TOUCH

Soft Touch


Bijna lieflijk dit idee van regen,
zachte speldenprikken, een losjes
uit de pols, zoals de wind door de
gemoedelijke bomen, een aai
over je bol, een vlinderkusje
op je wang.

De druppels in het gras een
aangenaam soort welkom, zo’n
dag dat niets je tegen, zelfs
de regen, zelfs de wind, het
binnen zitten.

Ik zou weer van je kunnen
houden zoals vanouds, het gaat
nooit over ondanks vreugde
en verdriet. Het gaat dieper
dan regen en wind.

Mocht je het zomer noemen,
dan dit verzadigde grijs van wat
wij zo langzamerhand van elkaar
weten.Hoe oud dit ook is, ik zou
altijd van je blijven houden, zo
dichtbij als regen en wind nu –


Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,

maandag 18 juni 2018,
Foto @ Conny Lahnstein van ons beiden....


Sunday, June 17, 2018

I COULD LOVE YOU AGAIN

I could love you again


Het was weer dat soort sluimerend
onbehagen, vage sluiers van vlagen regen
en wind, zo’n begonnen maandag dat
alles je nog te gebeuren stond.

De kastanjes moesten elkaar nu triest
en groen hun hoop en glorie overdoen, het
grasveld lag er maar stilletjes verlaten bij.
Fietsers zochten gehaast hun heil bij
een volslagen onbekende overkant.

Zelfs de beschaamde tijd gaat eens
voor altijd voorbij. Er lijkt voorlopig niets
aan de hand, de dingen moeten nog,
haasten een race tegen de klok.

Zo stilstaand is mijn blik nu ik hier
door de ramen staar en denk: hoe
heette ik ook alweer vandaag.
Uiterst traag mijn huidige
vooruitzichten –



Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
maandag 18 juni 2018

Muziek Snowpoet - Love again


VRIEND OF VIJAND

Vriend of vijand


Tot een zekere slaap, een sluimeren in de
wakkere wind, het bronzen fronzen over het
vergeetachtig weiland, nonchalant.

Groot hoefblad dat zich eenduidig kromt,
de bladeren op zijn kop, een vilten gezicht
van verslagen, verguisd, verlegen.

Het heet allemaal anders aan het einde
van een middag,een spijbelen van het licht,
grove nazaten de drijvende dotten wolken.

Ik schrijf het je omdat het desondanks
zo teder is. Zoiets als een naderend afscheid
in een brief, een vraag goede reden.

Wij raken nooit iets kwijt, wij rijden er aan
voorbij, het beweegt een zoveelste uitzicht,
toont je gelijkenis met wat niet bestaat –


Elbert Gonggrijp,
Hoeverweg,
zondag 17 juni 2018














                                                                       

VANGRAIL

Vangrail


Terugschakelen naar het moment
dat wij hiervandaan gingen en er
weer in terugkwamen.

We hebben niets van onszelf
meegebracht, hoe zou dit leven
toch werken dat je steeds maar
bleef verrassen.

Het is nooit een rechte weg, hoe
hard je ook rijdt. Overzicht krijgen
blijft een open vraag tot
onbekende einde.

Stoppen is niet de optie. Elke
kilometer telt, zolas het oog
de grazige bermen langs
de vangrail.

Niet om te begrenzen,
maar je op te vangen
en te beschermen.

Alle richtingen
ten spijt –


Elbert Gonggrijp,

Noord Hollands Kanaal t.h.v. Burgervlotbrug,
zondag 17 juni 2018

POST MORTEM

POST MORTEM


Het kwijnende gras in
een doodse zomer, het vers
aangereden kauwtje op
de weg, enkel de veren
van vleugels die willen.

Het herstellen van
fouten, het vlekkeloos
overdoen van leren
vliegen.

Gedachten blijven hangen
waar hij is blijven liggen. Nog
wil het zomer, maar met
van dat trieste.

De berenklauwen te talrijk
om zich daar reusachtig
aan te ergeren –


Elbert Gonggrijp,

rijksweg N248 t.h.v. Schagerbrug,
zondag 17 juni 2018