AANWEZIG

AANWEZIG

N.a.v. thema Poëzieweek 2020: " De toekomst is nu "  

Een eerste aanwijzing: niet al het kijken behelst de boom, geen
wintersilhouet oogt eenzelfde bloesem. Ik overweeg elk standpunt
naarmate de nadere observatie. Dat de onveranderlijke wereld
voor mijn oog verandert bij het beter en langer bestuderen.

De toekomst is nu en vereist een zekere plaatsbepaling, een
voor de hand liggende beschouwing. Het bloesemt fragiel en
behoedzaam, maar het bloesemt volledig naar een volmaakter
heden. Jij ziet het maar ten dele, mijn liefste.

Elke keer als ik oploop met haar bestaansrecht lijkt zij
mij echter – de bloei van een onbeduidend creatuur, maar
zo maagdelijk van beginnen. Ik heb haar gezien, ik weet
haar bemind in al haar uiteenlopende facetten – 

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
donderdag 9 januari 2020

AFFICHE

AFFICHE

Verlopen affiches – zie hun agenda, hun markante koppen,
de verscheurde letters van een vergeten tijdperk. Niets was
er vreemd, het gebeurde je dikwijls. De opwinding
van een jeugd met een blos op de wangen.

Een melodie van verlangen – de geurende roos, de wilde
kamperfoelie, het balkon met de bloeiende geraniums – zie
waar ze voor stonden, een eeuwige vreugde van vrede,
zon en zomer in overvloed zover je het kon omarmen.

De dans van een insect – weet ik wat ik zoal waarneem
nu ik de inhoudsopgave van deze onvolmaakte dromen
niet langer kan formuleren, nu de klok niet meer
synchroon loopt met mijn idealen?

Winter blijft winter en de muren falen hun weergave.
De rituelen hebben zo hun eigen coördinaten de realiteit
prijs te geven, een mantel opnieuw te dragen, ja te
zeggen tegen mijn eigenste inbeelding –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
maandag 6 januari 2020

PASSE-PARTOUT

PASSE-PARTOUT

Mensen trouwen, worden bejaard of sterven, maar
de beelden blijven vanzelfsprekend over de toedracht
zwijgen. Tijd komt niet tussenbeide. Gedacht geluk
past in een houten lijstje.

Beloften zijn gekooide vogels die eenmaal tot vliegen
besloten de ruimte verkozen om tot nieuwe keuzes
te willen komen, maar zo vluchtig als dromen,
zo ongelooflijk onwaarachtig van toedoen.

Hoe oud is oud en hoeveel verleden past er in
dit nieuwe jaar? Hoeveel verschil maakt het kijken
naar de dingen nu zij net zo duidelijk voor ogen
staan als anders? –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
maandag 6 januari 2020

MEER VAN MINDER

Meer van minder
Nieuwjaarsgedicht 2020

Moet ik de witregels beleven waarin het louter

slootjespringen is? Het hek te passeren, het land

te bezeilen, een akker te ploegen, koren

te zaaien, het oude jaar te verlaten,

een pose, een glimlach, de liefde?

Het vuurwerk vergeten toen je ervoor terugschrok.

De nieuwe belofte vernemen. We leven in een

schemer die nooit meer voorbijgaat: de huizen,

de daken, het waken en slapen, het groeten 

in het voorbijgaan, een pyjama van vrede.

De ganzen verschrikt en verdwenen.

De lucht mistig van leegte. De klok niet

langer gezegend. Gelukzalig de doffe

ellende van meervoud exact

weer hetzelfde –

Elbert Gonggrijp,
Egmond aan den Hoef,
donderdag 2 januari 2020